The Beauty Inside คนแปลกหน้าที่คุ้นเคย

เป็นหนังเกาหลี ฉายเมื่อปี 2015 หนังพล็อตเรื่องแปลก เรื่องราวความรักของชายหนุ่มที่ไม่เหมือนคนธรรมดาทั่วไป ทุกครั้งที่ตื่นจะเปลี่ยนเป็นอีกคน เปลี่ยนไปแบบไม่ใช่คนเดิม แม้แต่เขาเองก็เดาไม่ได้ว่าจะตื่นมาเป็นเพศอะไร วัยไหน เชื้อชาติอะไร หนังเรื่องนี้ใช้นักแสดงเป็นหนังที่ใช้นักแสดงนำและ Extras กว่า 100 คน เพื่อรับบทบาทพระเอกของเรา “คิมอูจิน” เพียงคนเดียว  

หนังเปิดเรื่องมาในตอนเช้าพร้อมกับชายวันกลางคนคนหนึ่งที่เร่งรีบแต่งตัวและออกจากห้องพักที่เขาใช้หลับนอนกับหญิงสาวเมื่อคืนก่อน แต่ทั้งเสื้อผ้า รองเท้า ดูเหมือนจะเล็กกว่าขนาดตัวของเขามาก ซึ่งเขาก็ใส่มันเมื่อคืนก่อนซะด้วยสิ ชายคนนี้ชื่อว่า คิมอูจิน ซึ่งเขามีความแปลกอยู่อย่างนึงคือ เมื่อเขาตื่นนอนในทุกๆวัน เขาจะเปลี่ยนเป็นคนใหม่ เขาเปลี่ยนเป็นคนแก่ หนุ่มหล่อ ผู้หญิง เด็ก ซึ่งบุคลิก ท่าทาง น้ำเสียง ก็จะเปลี่ยนตามไปด้วย วันหนึ่ง เขาได้พบกับ อีซู พนักงานสาวสวยที่ร้านขายเฟอร์นิเจอร์ และได้ตกหลุมรักเธอเข้าอย่างจัง เขามาเฝ้าดูเธอทุกวัน (แน่อนว่าทุกครั้งที่มา ใบหน้าเขาก็ไม่เคยซ้ำ) จนวันหนึ่ง เขาตัดสินใจเด็ดขาดที่จะขอเธอออกเดท ทุกอย่างเป็นไปได้สวย เขาค้นพบว่าเขาจะไม่เปลี่ยนเป็นคนใหม่ถ้าเขาไม่นอน และนั่นทำให้เขาสามารถออกเดทกับเธอได้สามวันติดต่อกัน แต่เมื่อเขาไม่สามารถต้านทานต่อความง่วงได้ มันจึงห้ามไม่ได้ที่จะหลับไปและตื่นมาเป็นอีกคนที่อีซูไม่เคยรู้จัก เมื่อเป็นเช่นนั้นเขาจึงขาดการติดต่อกับเธอในที่สุด

อูจินทนต่อไปไม่ไหว เลยตัดสินใจบอกความจริงให้อีซูรู้ เกี่ยวกับเรื่องราวอันแสนประหลาดของเขา แต่โชคเข้าข้างเขาเพราะความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นระหว่างเขาและเธอลึกซึ้งพอ และอีซูก็พยายามทำความเข้าใจกับเรื่องนี้ และทั้งสองจึงได้คบหากันเป็นแฟน แต่ใช่ว่าทุกอย่างจะดูราบรื่นมีความสุขเสมอไปเมื่ออีซูเริ่มป่วย ขี้หลงขี้ลืม และนอนไม่หลับ เธอเริ่มเครียดจากการที่แฟนเปลี่ยนเป็นคนอื่นในทุกเช้า เธอจึงตัดสินใจเข้าพบจิตแพทย์และเล่าถึงปัญหาที่เกิดขึ้น จนเมื่ออาการของเธอทรุดหนักและเข้าโรงพยาบาล วันนั้นเองอูจินถึงได้รู้ความจริงว่าตัวเองที่เป็นต้นเหตุให้แฟนสาวต้องล้มป่วยแบบนี้เขาจึงตัดสินใจบอกเลิกเธอและตีตัวห่างออกมา ในขณะเดียวกันอาการป่วยของเธอก็ดูจะทุเลาลงจนเป็นปกติ เวลาผ่านไปเกือบปี หัวหน้าของอีซูสนใจเฟอร์นิเจอร์ยี่ห้อหนึ่งจากสาธารณรัฐเช็กและวานให้เธอเป็นผู้ติดต่อให้ อีซูจำลักษณะการออกแบบเฟอร์นิเจอร์ของอูจินได้ และตัดสินใจไปหาเขาที่สาธารณรัฐเช็ก และที่นั่นทำให้ทั้งคู่ได้พบกันอีกครั้ง เรื่องราวโรแมนติกของทั้งคู่จึงเกิดขึ้นอีกครั้ง

เรื่องนี้เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่มีพล็อตเรื่องค่อนข้างแปลก ทำให้คนดูพลอยยิ้มและมีความสุขไปกับความรักของอีซูและอูจิน จากพล็อตที่ตัวเอกต้องเปลี่ยนเป็นคนใหม่ทุกครั้งตอนตื่นนอน ทำให้เราได้เห็นนักแสดงเกาหลีดังๆ หลายคนมารับบท อูจิน พระเอกของเรื่อง  ถือว่าเป็นทั้งสีสัน จุดเด่น และจุดขายของหนัง ฟากนางเอกของเรื่องก็ได้ นักแสดงสาวสวย ฮัน ฮโยจู มารับบท ซึ่งการแสดงบวกความสวยของเธอก็ทำให้หนังนุ่มละมุน น่าดูมากยิ่งขึ้นด้วย ใครที่ชอบสายโรแมนติก ก็ไม่ควรพลาดเรื่องนี้เลย หนังเรื่องนี้กำกับโดย ผู้กำกับชาวเกาหลีใต้ชื่อ Baek Jong Yul หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ Baik ซึ่งจากภาพยนตร์เรื่องนี้เองทำให้เขาได้รับรางวัลผู้กำกับหน้าใหม่ยอดเยี่ยม ปี 2015 จากงานประกาศรางวัลภาพยนตร์เกาหลี The Grand Bell Awards ครั้งที่ 52 อีกด้วย

Love, Simon นำเทรนด์หนังวายโลกสวย

Love, Simon ของผู้กำกับเกร็ก เบอร์ลานติ เรื่องนี้มีความเป็นโรแมนติกคอมเมดี้ที่มีพล็อตสบาย ๆ และถูกปล่อยออกมาในตอนที่ผู้คนต้องการเสพอะไรใหม่ ๆ ที่ไม่จำเจและไม่ซับซ้อน แต่แทนที่จะเป็นหนังพระเอกนางทั่วไป ก็เปลี่ยนใหม่ให้เป็นพระเอกนายเอกซะนี่ ก็เลยขึ้นแท่นหนัง Feel good ในดวงใจสาววายไปแล้ว

                หนังเป็นเรื่องราวของ Simon Spier หนุ่มมัธยมปลายได้มีโอกาสติดต่อทางอีเมลล์กับหนุ่มที่ใช้นามแฝงว่า Blue และดูเหมือน Simon จะรู้สึกชอบ Blue แล้วด้วย แต่ปัญหามันอยู่ตรงที่ Simon ไม่รู้ว่า Blue ตัวจริงนั้นเป็นใคร การดำเนินเรื่องส่วนใหญ่จึงเป็นการสืบและตามหาว่า Blue คือใครกันแน่ ซึ่งหนังจะฉายเห็นบรรดาหนุ่ม ๆ ที่ Simon สงสัย มีทั้งเพื่อนตัวเอง เพื่อนของเพื่อน เพื่อนต่างชั้นในโรงเรียน เราจะได้เห็นความน่ารักน่าจิ้นของ Simon กับหนุ่มผู้ต้องสงสัย คอยลุ้นตามว่าคนไหนนะที่จะมาคู่น้องม่อนของเรา แต่ที่เรารู้สึกได้อยู่ตลอดก็คือ ไม่ว่าจะเฉลยออกมาเป็นใคร Simon ก็พร้อมจะยอมรับคนนั้นด้วยหัวใจ (ก็ขนาดแค่คุยทางอีเมล์ยังชอบเขา จะลงทุนตามหาเขาขนาดนี้นี่เนอะ) สิ่งที่น่าสนใจคือในการคุยกันผ่านอีเมลล์ Simon จะลงท้ายด้วย Love, Jacques ซึ่งหมายความว่าเขาเองก็ยังใช้นามแฝง ยังไม่กล้าเปิดเผยตัวตนว่าตัวเองชอบผู้ชาย อยากให้ไปติดตามกันเองว่าอะไรที่ทำให้เขาตัดสินใจเปลี่ยนจากการใช้นามแฝง มาใช้คำลงท้ายจดหมายเป็น Love, Simon         

เสน่ห์ของหนังเรื่องนี้ อยู่ที่มีความเป็นหนังรักวัยรุ่นแบบโรแมนติกคอมเมดี้ พล็อตไม่ลึก ไม่ซับซ้อน มีความแตกต่างจากรอมคอมทั่วไปก็แค่เป็นเรื่องของผู้ชายคนหนึ่งที่ชอบผู้ชายอีกคนหนึ่งเท่านั้นเอง แม้ช่วงแรก ๆ จะเห็นว่าพระเอกของเรามีความหนักใจเกี่ยวกับความลับเรื่องตัวเองเป็นเกย์อยู่บ้าง แต่ความกดดันนั้นก็หาทำให้คนดูเครียดตาม เรากลับดูหนังด้วยความผ่อนคลาย สบายใจ และความกดดันของ Simon ก็ผ่อนคลายขึ้นเยอะเพราะความน่ารักของพ่อแม่ ความตลกสดใสปนฮาของบรรดาเพื่อน ๆ เป็นการดูหนังที่คอยแต่จะเอาใจช่วย Simon ให้กล้าเปิดเผยตนเอง (Come Out) และเอาใจช่วยเจอบลู ซึ่งในตอนเฉลยว่าบลูเป็นใคร หลายคนอาจจะคาดไม่ถึง หรืออาจจะมีผิดหวังกันนิดหน่อยเพราะไม่ตรงกับคนที่เราเชียร์อยู่ก็ได้นะ สุดท้ายอยากจะบอกว่าเพลงประกอบทำได้เข้ากันกับหนังดีจัง โดยเฉพาะเพลง Strawberries & Cigarettes นี่ฮิตติดชาร์ตกันเลยทีเดียว

ดูหนังจบ สรุปกับตัวเอง 3 ข้อ คือ 1) นี่มันหนังโรแมนติกคอมเมดี้เวอร์ชั่นชายชอบชายที่มีเนื้อหาเป็นมิตรกับมนุษย์โลกชะมัดเลย 2) นี่มันหนังชายชอบชายที่ส่งเสริมให้ LGBT ออกมายอมรับตัวเองกับสังคมได้ไม่มากก็น้อยใช่หรือไม่ เพราะเนื้อหาตอนจบมันส่งเสริมการ Come Out มาก ๆ  3) เป็นหนังวายที่มีความโลกสวยมากที่สุดเรื่องหนึ่งเท่าที่เคยดูมา

Black Mirror: Bandersnatch คุณจะเลือกตอนจบแบบไหน?

Bandersnatch กำกับโดย David Slade เป็นหนึ่งเรื่องราวของซีรีส์ Netflix ฝั่งอังกฤษชื่อ Black Mirror หนังต้องการนำเสนอผลกระทบจากเทคโนโลยีใหม่ที่มีความเป็นดาบสองคม ได้ดาราหนุ่ม Fionn Whitehead มารับบทนำ ซึ่งเขาได้เคยฝากฝีไม้ลายมือการแสดงในหนังชื่อดังอย่าง Dunkirk เมื่อปี 2017 มาแล้ว

ตัวเอกของเรื่อง Stefan Butler เด็กหนุ่มอายุ 19 ปี ที่นำเกมมาเสนอให้บริษัทเกม และเขาได้พยายามสร้างเกมที่ซับซ้อนให้เสร็จทันกำหนดส่งกับบริษัทเกม แต่บางสิ่งบางอย่างก็ไม่เป็นใจเอาซะเลย ทำให้เขาต้องการที่จะเริ่มสร้างใหม่ หากแต่ว่าที่จะเริ่มเขียนใหม่เป็นเกมในชีวิตจริงของเขาชื่อเกม Bandersnatch และนี่คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวหลากหลายที่นำไปสู่จุดจบหลายรูปแบบ จุดที่น่าสนใจของเรื่องนี้ การเดินเรื่องคล้าย ๆ การเล่นเกม มีการเว้นช่วงให้เลือกการกระทำ จึงทำให้มีทางเลือกการกระทำหลายทาง ทีนี้ในหนังก็จะมีหลายเส้นเรื่อง (เหมือนเรื่องราวในโลกคู่ขนาน ที่ต่างเรื่องต่างดำเนินไปในโลกของตัวเอง) มีแนวคิดที่ว่า “ลองใหม่อีกครั้ง” ที่ตัวเอกกลับไปเขียนเรื่องราวของตัวเองใหม่ เราอาจจะเห็นฉาก ๆ หนึ่งซ้ำ ๆ อยู่หลายรอบ (ก็คือการวนลูปกลับไปเริ่มใหม่) และก่อนที่เส้นเรื่องใหม่จะเริ่มขึ้นก็จะมีการวนลูปของฉากก่อนหน้า มีความยาวประมาณสามวินาทีอยู่ประมาณสี่ถึงห้ารอบ ซึ่งส่วนนี้ทำให้คนดูรู้สึกมีส่วนร่วมเหมือนตัวเองเป็นคนเล่นเกมแบนเดอร์สแนตช์จริง ๆ มันทั้งรู้สึกกดดัน เครียด หงุดหงิด เหมือนตอนเล่นเกมแล้วไม่ผ่านด่านสักที จนบางทีรู้สึกอยากจะเลิกเล่นเอาดื้อ ๆ หนังเรื่องนี้ก็เหมือนกัน ดูไปได้สักพักจะมีความรู้สึกอยากจะเลิกดูเอาดื้อ ๆ แต่ก็ตัดสินใจดูต่อเพราะยังอยากรู้เรื่องราวต่อว่าจะดำเนินไปแบบไหนและมีจุดจบยังไง และด้วยความที่มีเส้นเรื่องหลากหลาย และประเด็นในแต่ละเรื่องที่หนังหยิบมาเล่าล้วนเกิดกับบุคคลรอบ ๆ ตัวซึ่งมีบทบาทต่อชีวิตบัตเลอร์ค่อนข้างมาก ประกอบกับที่บัตเลอร์เองมีปมในใจมาตั้งแต่เด็ก ทำให้เราเชื่อว่าจุดจบแต่ละแบบที่หนังนำเสนอมามีความเป็นไปได้ และไม่เกินจริงเลย ซึ่งส่วนนี้ต้องชื่นชมทีมเขียนบทว่าทำการบ้านมาดีมาก แต่ใช่ว่าหนังทั้งเรื่องจะมีแต่เรื่องเครียด ๆ เสมอไป หนังยังนำเสนอมุขขำ ๆ มาดึงอารมณ์คนดูอย่างเราไม่ให้เครียดจนเกินไป ยังมีมุขน่ารัก ๆ มีการแซะโฆษณาแอบแฝงไว้อย่างแนบเนียน

                หนังเรื่องนี้ได้หยิบเรื่องราวหลากหลายประเด็นมาเล่าไม่ว่าจะเป็น ประเด็นด้านจิตวิทยา พฤติกรรมการลอกเลียนแบบ การนำเสนอเรื่องราวของฆาตกรโหด อุตสาหกรรมสื่อวีดีทัศน์ หรือแม้แต่ประเด็นการใช้สารหลอนประสาท ซึ่งเรื่องเหล่านี้ต่างก็เคยถูกหยิบมาถ่ายทอดในรูปแบบของภาพยนต์มาบ้างแล้ว แต่สิ่งที่ทำให้ Bandersnatch แตกต่างคือรูปแบบการนำเสนอ นั่นคือการจำลองการใช้ชีวิตของคน ๆ หนึ่งให้อยู่ในเกม เป็นเรื่องที่ค่อนข้างแปลกใหม่ และถึงแม้ว่าหนังจะมีเนื้อหาเยอะ มีเรื่องราวหลายส่วน หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือมีหลายเส้นเรื่องที่ดำเนินไปพร้อม ๆ กัน แต่หนังตัดต่อออกมาให้เข้าใจง่ายและน่าติดตาม ประกอบกับการแสดงของหนุ่มไวท์เฮดก็ดีและเอาคนดูอยู่ได้ดีเลยทีเดียว

The Reader ความรักของเด็กหนุ่มที่กลายเป็นความรู้สึกฝังลึก

เมื่อความรักรู้สึกรัก เกิดขึ้นตอนที่กำลังอยากลองรัก…และเมื่อหลงรักไปแล้ว มันก็ยากที่จะถอนตัว เป็นความรักที่หยั่งรากลึกลงไปก้นบึ้งความรู้สึกเลยก็ว่าได้ สำหรับ ไมเคิล เบิร์ก (รับบทโดย David Kross) เด็กหนุ่มอายุ 15 ปี ที่บังเอิญเจอสาวใหญ่วัยกว่า 30 ปี นามว่ากับฮันน่า ชมิทซ์ (ระบทโดย Kate Winslet) และการกลับมาเจออีกครั้ง…ความลึกซึ้งเกินเลยระหว่างสาวใหญ่และเด็กหนุ่มก็เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า

The Reader (2008) กำกับโดย Stephen Daldry หนึ่งในทีมผู้กำกับซีรีส์ที่กำลังโด่งดังอย่าง The Crown ซึ่งก่อนหน้านี้ก็ได้กำกับหนังดีน่าจดจำหลายเรื่อง เช่น Billy Elliot (2000) และ The Hours (2002) ตัวหนังมีฉากหลังเป็นประเทศเยอรมนี ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เล่าเรื่องของเด็กหนุ่มชื่อไมเคิล เบิร์ก กำลังนั่งรถไฟกลับบ้านเขาเริ่มมีอาการป่วยด้วยไข้อีดำอีแดง (Scarlet Fever) และเมื่อลงจากรถไฟก็ดันเดินตากฝน ปากสั่น แถมยังอ้วกแตกจนทนไม่ไหว จึงหลบเข้าไปนั่งพักตรงทางเข้าบ้านฮันน่า ชมิทซ์ เมื่อเด็กหนุ่มที่ร่างกายและจิตใจกำลังอ่อนแอได้รับการช่วยเหลืออย่างอ่อนโยนจากฮันน่าสาวสวยใจดี ที่ทั้งเช็ดหน้า และล้างอ้วกให้ แถมยังกอดปลอบใจอย่างอ่อนโยน เขาจึงจดจำฝังใจ เมื่อหายป่วยจึงตั้งใจจะแวะมาขอบคุณ อย่างที่เกริ่นไว้ตอนต้นว่าพอกลับมาเจอกันความสัมพันธ์ลึกซึ้งแบบลับ ๆ ของพวกเขาเกิดขึ้น ทั้งสองหลงใหลกันและกัน ไมเคิลแอบมาหาฮันน่าหลังเลิกเรียนทุกวัน จนมาวันหนึ่งไมเคิลอ่านหนังสือให้ฮันน่าฟัง และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ฮันน่าตั้งกฎว่าก่อนมีอะไรกัน ไมเคิลต้องอ่านหนังสือให้ฟังก่อน (และคงเป็นจุดบอกที่มาของชื่อหนังว่า The reader อีกด้วย) อยู่มาวันหนึ่งฮันน่าหายตัวไป ทำให้ไมเคิลสับสนและหัวใจสลายกลายเป็นคนเงียบขรึม ความไม่เข้าใจและความเศร้าสร้อยมันเกาะหนึบอยู่ในหัวใจ จนเมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่ก็ยังหวนนึกถึง ผ่านมา 8 ปีไมเคิลกลายเป็นนักเรียนกฎหมายและเข้าไปสังเกตการณ์ในห้องพิจารณาคดีอาชญากรรมของนาซี ที่นี่เองเขาได้พบฮันน่าอีกครั้ง…ฮันน่าในฐานะจำเลย และไมเคิลเพิ่งรู้ตัวว่าตนเป็นเพียงคนเดียวที่กุมความลับที่อาจทำให้ฮันน่าได้รับการลดโทษครั้งนี้ได้

แต่บอกไว้ก่อนว่าความลับที่ว่านี้ คือปมยิ่งใหญ่ของหนัง และเป็นไคลแมกซ์ระลอกแรกของหนังด้วยเช่นกัน ที่บอกว่าเป็นระลอกแรก ก็เพราะว่าไคลแมกซ์ระลอกที่สองตามมา ซึ่งครั้งที่สองนั้นมันสะเทือนอารมณ์เอามาก ๆ เลยทีเดียว หนังแบ่งเป็น 2 ช่วงหลัก คือช่วงที่พระนางได้ใช้เวลาด้วยกันและสัมพันธ์กันแบบลับ ๆ และช่วงที่สองคือช่วงกลับมาเจอกันอีกครั้งและมีเรื่องราวต่อเนื่องมาอีกหลายปี โดยไมเคิลกลายเป็นทนายความ (Ralph Fiennes รับบทไมเคิลตอนเป็นผู้ใหญ่) ได้กลับมาเป็น the reader ให้ฮันน่าอีกครั้ง เรื่องราวพักหลังเน้นถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดของตัวละคร มีฉากที่คนดูก็ได้ประหลาดใจไปพร้อม ๆ กับไมเคิล ได้ยิ้มทั้งน้ำตาด้วยความรู้สึกท่วมท้นที่รับรู้ร่วมกับตัวละคร ดนตรีประกอบดีจนประหลาดใจ ช่วงท้าย ๆ อินมาก น้ำตาซึมจนร่วงเผาะ มาดูอีกทีถึงรู้ว่าดนตรีประกอบมันมีผลจริง ๆ

 หนังเรื่องนี้เป็นหนังโรแมนติกดราม่าที่ทรงพลังมาก จะบอกว่าหนังมีตัวละครหลักแค่สองคนคือ ไมเคิล กับฮันน่าก็คงไม่ผิด และหากจะกล่าวว่าหนังเรื่องนี้ดำเนินเรื่องด้วยเรื่องราวของฮันน่า ชมิทซ์แล้ว เราก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าหนังดำเนินเรื่องด้วยอารมณ์และความรู้สึกของไมเคิลด้วยเช่นกัน ถ้าถามว่าฮันน่ารักไมเคิลไหม จะตอบว่าฉากก่อนเลิฟซีนและเลิฟซีนก่อนจากกันเมื่อครั้งวัยรุ่นนั้นมันบอกไว้อยู่แล้ว และถ้าถามว่าไมเคิลยังรักฮันน่าอยู่ไหม ก็จะตอบว่าลองดูฉากใกล้จบที่ไมเคิลเตรียมห้องและติดรูปภาพบนผนังสิ..สะเทือนใจสุด ๆ

Friend Zone ระวัง..สิ้นสุดทางเพื่อน

กลายเป็นหนังรอมคอมขวัญใจมหาชนไปแล้ว สำหรับ Friend Zone ระวัง..สิ้นสุดทางเพื่อน ของผู้กำกับ ชยนพ บุญประกอบ ที่เคยฝากผลงานการกำกับเรื่อง Suckseed ห่วยขั้นเทพ (2554) เมย์ไหน..ไฟแรงเฟร่อ (2558) สำหรับ Friend Zone นี้เป็นหนังแนวโรแมนติก-คอมเมดี้ ผลิตโดยจอกว้างฟิล์ม และจัดจำหน่ายโดย GDH 559 นำแสดงโดยหนุ่มรูปหล่อมาดอบอุ่นน้องนาย ณภัทร เสียงสมบุญ และสาวสวยมากฝีมืออย่างใบเฟิร์น พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์

                ความ Friend Zone นี้ เริ่มจาก ปาล์ม (นาย ณภัทร) และกิ๊ง (ใบเฟิร์น พิมพ์ชนก) เป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่สมัยมัธยม เหตุการณ์ดราม่าบางอย่าง ทำให้ปาล์มบอกกับกิ๊งประมาณว่าถ้าไม่มีใครรักกิ๊ง ปาล์มจะรักกิ๊งเอง ผู้หญิงอ่อนไหวหัวใจสับสนอย่างกิ๊งเลยถามกลับว่า “รักแบบไหน?” ปาล์มตอบว่า “รักแบบเพื่อน” นั่นแหล่ะ Friend Zone จึงเกิดขึ้นและกินเวลาต่อเนื่องมากว่า 10 ปี ตัดภาพมาที่ปัจจุบัน กิ๊งคบและเป็นแฟนกับพี่เท็ด (เจสัน ยัง) ซึ่งทำงานเป็นโปรดิวเซอร์ทำเพลงที่ต้องเดินทางไปทำเพลงให้ศิลปินสาว ๆ ในแถบประเทศเพื่อนบ้าน อยู่ ๆ มากิ๊งสงสัยว่าพี่เท็ดจะนอกใจ จึงจะตามไปดูว่าพี่เท็ดนอกใจไปกับสาวนักร้องหรือไม่ และกิ๊งก็ชวนปาล์มไปเป็นเพื่อน ในการเดินทางทริปแอบตามจับพี่เท็ดนอกใจนี่เอง คนดูจะได้รับชมเรื่องราวสนุก ขำ มุกฮา ๆ ความน่ารักเป็นธรรมชาติของใบเฟิร์น และความดีงามของน้องนาย

                สำหรับคอหนังที่ชื่นชอบสไตล์โรแมนติกคอมเมดี้ คงไม่ผิดหวังแน่นอน เป็นหนังที่ดูแล้วอารมณ์ดี คลายเครียดได้ดีที่เดียว ดูไปจะมีฉากซ้ำประปราย สลับมุกฮา ๆ เรียกเสียงหัวเราะได้ตลอดเรื่อง ดูเพลินดี ที่สำคัญคือพระนางเล่นได้น่ารัก และเป็นธรรมชาติ โดยเฉพาะสองคนนี้คุยกันดูถูกคอ มีการหยอกล้อแบบเพื่อนสนิท บทสนทนาในซีนดราม่าก็ดูธรรมชาติดี ไม่รู้สึกแปลกหรือเติมแต่งเลย เหมือนเพื่อนคุยกัน น้องนาย ณภัทรหล่อ น่ารัก ออร่ามากมากแบบต้องร้องขอชีวิต ส่วนใบเฟิร์นเล่นดี หน้าสวย และชอบฉากอ่างอาบน้ำที่มีความเซ็กซี่นิด ๆ และขาใบเฟิร์นสวยมาก และต้องชมทีมงานที่คงทำการบ้านมาดีเรื่องการตามเทรนด์ ตามกระแสในโลกปัจจุบัน พวกคำพูดที่เป็นภาษาสมัยใหม่ พวกเหตุการณ์หรือเรื่องที่คนประเภทเฟรนด์โซนเจอบ่อยก็เอามาขยี้เป็นมุกฮา ๆ ได้ดี และที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือมุมกล้องสวย โลเคชั่นดี ภาพสวย รู้สึกว่าทีมงานเก็บงานภาพได้ละเอียดและออกมาดีมากเลยทีเดียว

หนังขยี้หัวใจประชากรชาว Friend Zone ด้วยประโยคธรรมดา ๆ ที่ได้ยินบ่อยแต่ฟังแล้วเจ็บจี๊ด “เป็นเพื่อนกัน มันก็ดีอยู่แล้ว” ซึ่งหนังเรื่องนี้คงได้ใจกลุ่มคนที่กำลังตกอยู่ในเฟรนด์โซนไปเยอะเอาการ และจะเห็นว่าหนังใช้สัญลักษณ์เกี่ยวกับสนามบินและเครื่องบินเยอะ ด้วยชื่อหนัง “ระวัง..สิ้นสุดทางเพื่อน” ก็ล้อมาจากเสียงเตือนระวังสิ้นสุดทางเลื่อนในสนามบิน พระเอกก็เป็นสจ๊วต การเดินทางของนางเอกกับพระเอกก็มีฉากบนเครื่องบินตลอด และที่สำคัญ…ฉากที่เป็นต้นกำเนิด Friend Zone ของสองคนนี้ก็เกิดบนเครื่องบิน

สวนกระแสความวุ่นวายในฝรั่งเศส ด้วยการย้อนไปดูหนังรักโรแมนติกในดวงใจ Midnight in Paris

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า Midnight in Paris โดยผู้กำกับ วู้ดดี้ อัลเลน เรื่องนี้อบอวลไปด้วยความโรแมนติก แถมยังขับกล่อมให้คนดูหลงใหลในมนต์เสน่ห์และตกหลุมรักเมืองปารีสเข้าอย่างจัง พาเราให้หลุดเข้าไปในโลกจินตนาการและได้ปลดปล่อยความเพ้อฝันในช่วงเวลาเพียง 94 นาที

Midnight in Paris (2011) เป็นภาพยนตร์แนว Fantasy, Comedy, Romance เล่าเรื่องของกิล (รับบทโดย Owen Wilson) ได้เดินทางมาปารีส มหานครที่เขาหลงรัก เพื่อมาหาแรงบรรดาลใจในการทำงานเขียนของเขา และถือเป็นการพาคู่หมั้นของเขาคือ อิเนซ (รับบทโดย Rachel McAdams) และพ่อแม่ของอิเนซมาเที่ยวไปด้วยในตัว ซึ่งการมาฝรั่งเศสครั้งนี้ทำให้เขารู้สึกว่าเขาและอิเนซช่างแตกต่างกันทั้งแนวทางการใช้ชวิต ความคิด และทัศนคติ ในขณะที่อิเนซเพลิดเพลินกับการเที่ยวสถานที่หรูหราและโด่งดังในฝรั่งเศส กิลได้พบว่าช่วงเวลาเที่ยงคืนเขาหลงเข้าไปในอดีตยุค 1920 เขาได้พบกับนักดนตรีชื่อดังอย่าง โคล พอทเตอร์ นักเขียนชื่อดัง F. Scott Fitzgerald ซึ่งพาเขาให้ไปเจอนักเขียนในดวงใจอย่าง Ernest Hemingway และเขายังได้เจอศิลปินในยุคนั้นอีกมากมาย กิลได้รู้จักกับอะเดรียน่า (รับบทโดย Marion Cotillard) สาวสวยที่หลงใหลในศิลปะ กิลรู้สึกเหมือนได้คุยกับคนที่พูดภาษาเดียวกันและได้ตกหลุมรักสาวสวยคนนี้ ซึ่งเวลาเที่ยงคืนของทุกคืนเขาจะหลุดเข้าไปในอดีตดังกล่าว เมื่อเขาได้มาอยู่ในยุคที่ตัวเองหลงใหลและปลาบปลื้ม เป็นยุคที่งานเขียนเฟื่องฟู เต็มไปด้วยนักเขียนในตำนาน แถมมีสาวสวยที่เขาตกหลุมรัก จึงทำให้กิลอยากจะติดอยู่ในยุค 1920s ตลอดไป จุดที่ทำให้กิลเปลี่ยนความคิด คือ เมื่อคืนหนึ่งเขาและอะเดรียน่า ได้หลุดไปในยุค 1890s และอะเดรียน่าก็หลงใหลได้ปลื้มกับความเฟื่องฟูยุคนี้มาก เธอรู้สึกเหมือนกิล คืออยากจะอยู่ในอดีตตลอดไป แต่เป็นยุค 1890s คนละเวลากับยุคสมัยที่กิลปลาบปลื้ม ทำให้กิลเริ่มตระหนักว่าความหลงใหลในอดีตมันคงเป็นวัฎจักรกันแบบนี้ เราอยู่ในยุคไหนคงหนีไม่พ้นที่จะนึกถึงและโหยหาช่วงเวลาที่ผ่านพ้นมา (ฟังแล้วคุ้น ๆ เหมือนเคยได้ยินกระแสชาว Gen X ในประเทศไทยโหยหาช่วงเวลายุค 90s ซึ่งมีการแชร์และแบ่งปันความประทับใจของยุคนั้นทั้งวิถีชีวิตของวัยรุ่น ขนมและของกินยอดฮิต รสนิยมทางดนตรี และศิลปินคนโปรด)

Midnight in Paris กล่อมคนดูให้มีความฟุ้งฝัน ในขณะเดียวก็ฉายภาพสวยคลาสสิกและโรแมนติกในซอกมุมต่าง ๆ ของนครปารีส ดึงดูดให้อยากไปชมด้วยตาตัวเองซักครั้ง แถมใช้คำพูดของตัวละครโน้มน้าวให้คนดูคล้อยตาม เช่น ตอนที่กิลบอกว่าการเดินกลางฝนพรำในเมืองปารีสเป็นอะไรที่โรแมนติกที่สุด เอาน่า…ดูหนังแล้วคงได้เดินทางไกลไปตามรอย Midnight in Paris ซักครั้งในชีวิต

Almost Famous ย้อนวันวานกลับไปยุค 70s

หนังแนว Coming of Age อีกหนึ่งเรื่องที่ไม่ควรพลาด ถ้าใครชอบฟังเพลง ROCK & ROLL ดนตรียุค 70s และชอบบรรยากาศแนวผจญภัยไปกับการเดินทาง แนะนำให้ตามดูและเก็บหนังเก่าจากปี 2000 เรื่องนี้ได้เลย

Almost Famous เล่าถึงวิลเลี่ยม มิลเลอร์ (รับบทโดย Patrick Fugit) เด็กหนุ่มวัย 15 ปี ได้รับแผ่นเสียงวง Rock’n Roll จำนวนมากที่เป็นสมบัติจากพี่สาว เขาจึงเริ่มสนใจดนตรีและมุ่งมั่นจะเป็นนักเขียนบทความที่เกี่ยวกับเพลงร็อค เมื่อได้พบกับเลสเตอร์ แบงส์ (รับบทโดย Philip Seymour Hoffman) บรรณาธิการนิตยสารดนตรี CREAM Magazine เขาให้โอกาสวิลเลี่ยมไปลองสัมภาษณ์วงร็อค Black Sabbath ซึ่งจากการไปสัมภาษณ์วงร็อคทำให้วิลเลี่ยมได้พบกับเพนนี เลน (รับบทโดย Kate Hudson) สาวสวยผู้ติดตาม Stillwater วิลเลี่ยมประทับใจเพนนี่ เลน และดูเหมือนจะตกหลุมรักสาวอายุมากกว่าคนนี้อีกด้วย วิลเลี่ยมจับพลัดจับผลูมาเดินทางตามไปทัวร์คอนเสิร์ตกับวง Stillwater วงร็อคน้องใหม่ที่กำลังได้รับความสนใจ ซึ่งก่อนหน้านี้เขาได้ติดต่อกับ Ben Fong-Torres บรรณาธิการนิตยสาร Rolling Stone และขอให้เขาได้เขียนบทความของวง Stillwater ประกอบกับทางนิตยสาร Rolling Stone กำลังต้องการบทความของวงนี้และคิดว่าวิลเลี่ยมน่ามีอายุมากกว่านี้ จึงให้วิลเลียมรับงานนี้โดยออกค่าใช้จ่ายในการเดินทางให้อีกด้วย การเดินทางยาวนานครั้งนี้ทำให้วิลเลี่ยมได้ใกล้ชิดกับเพนนี เลน เขาได้เรียนรู้จากวิธีคิดของเธอ เขาได้พูดคุยและสนิทกับรัสเซล (รับบทโดย Billy Crudup) มือกีตาร์และเป็นหัวหน้าวง นอกจากนี้ยังได้พบเจอกับวิถีของวงร็อค ได้ประสบการณ์ใหม่ และนำไปสู่การค้นพบหนทางของตัวเอง

Kate Hudson แสดงเป็นเพนนี่ เลน ได้โดดเด่น สวย สดใส และมีเสน่ห์สุด ๆ ส่งให้เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ในส่วนของ Billy Crudup ที่แสดงเป็นรัสเซล นักร้องสุดเซอร์ พี่แกก็เท่ห์เอามาก ๆ ดูแปลกตาไม่น้อยเพราะพักหลังมานี่ชอบรับบทหนุ่มใหญ่สะอาดสะอ้าน ดูดี มีฐานะ เช่น  Will Bloom ในเรื่อง Big Fish, บทสามีหล่อเนี้ยบ Michael Holloway ในเรื่อง Gypsy และ Oram ในเรื่อง Alien Covenant ซึ่งในเรื่องนี้พี่แกเป็นคนเดียวในวงที่แสดงให้เห็นว่ามีจิตวิญญาณของความเป็น ROCK & ROLL เป็นคนที่มี passion ในการทำเพลงทำดนตรีเอามาก ๆ

ความประทับใจที่มีต่อ Almost Famous

ตลอดเรื่องของหนัง จะทำให้คนดูรู้สึกเหมือนได้การเดินทางทัวร์คอนเสิร์ตไปกับวิลเลี่ยมและ Stillwater พบเจอเรื่องน่าตื่นเต้นและอันตราย ได้เห็นโลกในมุมมองใหม่ ๆ อาจทำให้เราตกหลุมรักรัสเซลเหมือนกับเหล่าแฟนเพลงในหนัง และอาจทำให้เราหวนกลับไปหาเพลงเก่า ๆในสมัยนั้นมาฟัง เพราะบทเพลงของศิลปินยุค 70s ที่เลือกมาประกอบในแต่ละช่วงของหนังมันเพราะ เหมาะเจาะ กับอารมณ์หนังเป็นอย่างดี เช่น Led Zeppelin, David Bowie, The Who, Simon & Garfunkel, Lynyrd Skynyrd และอื่น ๆ อีกมากมาย

นึกถึงหนัง Sing Street (2016) แม้จะเป็นหนังแนวดนตรีและใช้เด็กวัยรุ่นเป็นตัวเล่าเรื่องเหมือนกัน แต่ Almost Famous ไม่ได้ให้น้ำหนักกับความเป็นหนัง Coming of Age มากเท่ากับ Sing Street และเรื่องนี้มีความดราม่าน้อยกว่า กลิ่นอายดนตรี Rock’n Roll ที่ให้ความรู้สึกเป็นผู้ใหญ่กว่า แต่ในแง่ความประทับใจ บอกเลยว่าสองเรื่องนี้กินกันไม่ลง

Sing Street หนัง Coming of Age ที่สอนให้เรียนรู้ที่จะมีความสุขกับความเศร้าทั้งปวงในชีวิต

Sing Street (2016) หนังของเด็กวัยรุ่นที่กำลังค้นหาทางของตัวเองและกำลังก้าวผ่านชีวิตอันสับสน วุ่นวาย และเจ็บปวด ผลงานของ ผู้กำกับ John Carney เจ้าของผลงานกำกับที่ยังคงประทับใจแฟนหนังอย่าง Once (2007) และ Begin Again (2013)

เพราะเป็นวัยรุ่น จึงเจ็บปวด รึไงกัน!

Sing Street เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในกรุงดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ ในช่วงปี 1980s เล่าถึงชีวิตของคอเนอร์ (รับบทโดย Ferdia Walsh-Peelo) เด็กชายอายุ 15 ที่กำลังเติบโตในครอบครัวที่เริ่มมีปัญหาอันเนื่องมากจากเศรษฐกิจตกต่ำ พ่อตกงาน แม่ถูกลดจำนวนวันทำงาน เมื่อรายได้น้อยลงพ่อแม่จึงให้เขาย้ายจากโรงเรียนเอกชน ไปเรียนที่ Synge Street โรงเรียนของรัฐที่เคร่งเรื่องกฎระเบียบ และชีวิตวัยรุ่นแสนเจ็บปวดของคอเนอร์ ก็เริ่มขึ้น เมื่อพ่อแม่เริ่มทะเลาะกัน และมีแนวโน้มจะหย่าไม่ช้าก็เร็ว ที่โรงเรียนมีเด็กเกเรคอยรังแก ครูใหญ่ที่เคร่งกฎระเบียบพยายามจะล่วงละเมิดและทำร้ายเขา แถมยังผิดใจกับพี่ชายของตัวเองอีก จุดเปลี่ยนของเรื่องคือ คอเนอร์ ได้พบราฟิน่า (รับบทโดย Lucy Boynton) สาววัยรุ่นหน้าตาสวยคม อายุมากกว่า 1 ปี คอเนอร์ชอบเธอทันทีและตัดสินใจเข้าไปขอเบอร์ โดยบอกว่าอยากชวนเธอไปถ่าย MV ทึกทักไปเรื่อยว่าเขามีวงดนตรี เมื่อได้เบอร์สาวมาแล้ว ก็ถึงเวลาฟอร์มวงดนตรี

คอเนอร์หาเพื่อนมาฟอร์มวงดนตรี และตั้งชื่อวงล้อมาจากชื่อโรงเรียนว่า “Sing Street” จากเด็กที่ไม่มีความรู้เรื่    องดนตรี เขาเริ่มเรียนรู้แนวดนตรีจากพี่ชายของเขา แต่งเพลงเอง ใส่ทำนองกันเอง ถ่าย MV กันเอง จากเรื่องที่จะทำเล่น ๆ เพื่อเอามาจีบสาว กลายเป็นความชอบ ความฝัน และอนาคตของเขา

ความเศร้าน่ะ ใคร ๆ ก็มีทั้งนั้น มีความสุขกับมันสิ แล้วก้าวผ่านช่วงเวลานี้ไปด้วยกัน

จากเรื่องราวเราจะได้เห็นว่าคอเนอร์เป็นคนจิตใจดีและมีทัศนคติที่ดี แม้เขาจะเจอเรื่องทำร้ายหัวใจหลายเรื่องในคราวเดียว แต่เขารับมือได้ เขาไม่เคยเอาเรื่องถูกรังแกที่โรงเรียนมาบอกพ่อแม่ ในขณะเดียวกันเรื่องพ่อแม่หย่ากันซึ่งเป็นเรื่องที่กระทบกระเทือนใจของเขาที่สุด เขาก็ไม่สามารถไประบายกับใครได้ เขาเลยระบายความอัดอั้นทั้งหมดทั้งมวลลงไปในเพลง ทั้งความรักและความฝันคือพลังที่ทำให้เขาสามารถก้าวผ่านไปสู่ความเป็นผู้ใหญ่ และที่สำคัญคือต้องเรียนรู้ที่จะยอมรับความผิดหวัง และมีความสุขปนเศร้าให้ได้

หนังเรื่องนี้นอกจากจะ Feel Good และมีความสุขปนเศร้า น้ำตาคลอแล้ว เรายังจะได้กลับไปฟังเพลงสไตล์ป๊อบร็อคและย้อนบรรยากาศในยุค 80 อีกด้วย เพลงของวง Sing Street มีแต่เพราะ ๆ ดี ๆ ทั้งนั้น แถมเด็ก ๆ ในวงหน้าหล่อหน้าใสมาก นอกจากคอเนอร์นักร้องนำแล้ว อีกคนหนึ่งที่น่าสนใจคือเอมอน (รับบทโดย Mark McKenna) มือกีตาร์ น้องมีความเนิร์ด ความเก่ง และมีคาแรคเตอร์ที่โดดมาก คนดูรุ่นป้า ๆ รับรองมีใจละลาย ส่วนนางเอก น้องราฟินานั้น ก็มีเสน่ห์มาก

Gone Girl เธอจากไป แล้วเธอก็กลับมา

“คุณมันประสาท คุณบ้าแล้ว บอกหน่อย ทำไมคุณถึงอยากจะทำแบบนี้ ใช่! ผมรักคุณก็จริง แต่เราอยู่แบบทำลายความรู้สึกกัน พยายามที่จะควบคุมกัน เราต่างสร้างความเจ็บปวดให้กันและกัน” นี่คือคำพูดที่พระเอก Gone Girl พูดกับนางเอก ซึ่งก็คือเมียตัวเอง ซึ่งสิ่งที่นางเอกตอบกลับมาคือ “มันคือการแต่งงาน” เสียงราบเรียบตอกย้ำว่ายอมรับเถอะเพราะนี่คือชีวิตคู่ไงจ๊ะเบเบ๊

จากประโยคตัวอย่างของตัวละคร คงพอเดาออกว่า Gone Girl เป็นหนังเกี่ยวกับรักร้าวเตียงหัก จำได้ว่าดูครั้งแรกตอนวันฝนตก อากาศขมุกขมัว ดูจบแล้วถึงกับนอนแน่นิ่ง คิดตาม และเกิดกลัวการมีชีวิตคู่ขึ้นมาเลยทีเดียว ความจริง Gone Girl ไม่ได้จัดอยู่ในหมวดหมู่หนังรักดราม่า เพราะโทนของเรื่องมันเน้นไปทาง Crime, Drama, Mystery, Thriller โดยเล่าเรื่องผ่านชีวิตคู่ของพระเอกกับนางเอก และด้วยความลึกลับของหนัง บวกกับความซับซ้อนของตัวละคร จึงอาจเป็นหนังที่ค่อนข้างดูยาก คนที่จะชอบก็จะชอบเลย ส่วนคนที่ดูแล้วไม่ชอบ ก็ถือว่ามีอะไรให้เก็บไปขบคิดได้

Gone Girl (2014) เริ่มเรื่องจาก Nick (รับบทโดย Ben Affleck) แจ้งตำรวจว่าภรรยา Amy (รับบทโดย Rosamund Pike) หายตัวไป เมื่อตำรวจเข้ามาสืบสวน พร้อมกับสื่อต่างให้ความสนใจ บวกกับความกดดันและจนทำให้วางตัวไม่ถูกต่อหน้าสื่อมวลชน (มีภาพเขายืนข้างรูปถ่ายภรรยา แล้วยิ้มแหย ๆ) ทำให้คนเอะใจและตั้งคำว่า นิคฆ่าเมียตัวเองหรือไม่? หากเล่าถึงเบื้องหลังการหายตัวไปจะเป็นการเปิดเผยเนื้อหาสำคัญทันที ใครชอบแนวซับซ้อน ซ่อนเงื่อน แนะนำให้ไปตามดูกันเลย

แนะนำทั้งทีก็ต้องอวยกันหน่อย

บรรยากาศของหนัง มีความขมุกขมัว ทำให้รู้สึกถึงความคลุมเคลืออยู่ตลอดเวลา และการเล่าเรื่องแบบตัดภาพ สลับฉากสลับเวลา ทำให้คนดูได้คิดตามและอยากรู้อยากเห็น อีกทั้ง Amy เป็นตัวละครที่มีมิติ มีความซับซ้อน (แถมยังสวยมาก) พ่อแม่ และครอบครัวของ Amy เป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลให้เธอมีความกดกันตัวเอง นำไปสู่คาดหวังชีวิตคู่ที่ดีพร้อม และความต้องการเป็นควบคุมทุกอย่าง ที่กล่าวมาเหล่านี้เอง จึงทำให้หนังดูลึกลับ และน่าติดตามมากยิ่งขึ้น เทคนิคการเล่าเรื่องที่ดีตามมาตรฐานผู้กำกับ มีการเล่าเรื่องแบบค่อย ๆ เพิ่มความเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ แล้วดำเนินไปสู่จุดหักมุม และลากเรื่องต่อมาตอนท้ายเพื่อขยี้ความรู้สึกตัวละครและสร้างความสะเทือนอารมณ์ให้กับคนดู เตือนไว้ก่อนเลยว่าดูจบแล้วอาจจะรู้สึกหดหู่เบา ๆ

เรื่องนี้กำกับโดย David Fincher ผู้กำกับคนเก่งที่ถนัดทำหนังหักมุม เช่น Se7en (1995), Fight Club (1999), Panic Room (2002), Zodiac (2007) คราวนี้เขาหยิบเอานิยายขายดีที่เขียนโดย Gillian Flynn มาดัดแปลงเป็นหนังซึ่งได้รับเสียงตอบรับที่ดีและได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงทั้งรางออสการ์และลูกโลกทองคำ แฟนหนังของ David Fincher ดูแล้วไม่ผิดหวังอย่างแน่นอน

The Hateful Eight 8 พิโรธ โกรธแล้วฆ่า

ถ้าวันไหนรู้สึกเครียด เบื่อเจ้านาย เหนื่อยหน่ายลูกน้อง หรือแค่รู้สึกเบื่อ ๆ เซ็ง ๆ แล้วอยากหาอะไรทำแก้เครียด แนะนำให้ดู 8 พิโรธ โกรธแล้วฆ่า!! ดูจากชื่อเรื่องก็ชักจะทำให้หายเครียดได้หน่อยแล้วสิ และถ้าบอกต่ออีกว่าเรื่องนี้กำกับโดย Quentin Tarantino เจ้าของผลงานเด่น ๆ เช่น Pulp Fiction, Kill Bill, Inglourious Basterds, Django Unchained พอนึกภาพภาพความโหดแบบกระจุยกระจาย เลือดสาด มุกตลกที่ทำให้หัวเราะหึในลำคอ ทำให้อยากดูมากขึ้นใช่ไหม แต่ช้าก่อน!! หนังเรื่องนี้มีความยาว 3 ชั่วโมง ถ้าตกลงปลงใจจะดูจริง ๆ ล่ะก็ ให้หาที่นั่งหรือที่นอนเหมาะ ๆ จัดตัวเองให้อยู่ในท่าสบาย ๆ แล้วมาเริ่มตะลุยหน้าหนาวในไวโอมิ่งกัน

The Hateful Eight 8 (2015) เปิดเรื่องด้วยการเดินทางของรถม้าข้ามผ่านภูเขาหิมะขาวโพลนในรัฐไวโอมิ่ง ประเทศสหรัฐอมริกา ผู้โดยสารในรถม้า คือ John Ruth นักล่าค่าหัวฉายา Hangman เดินทางมาพร้อม Daisy Domergue โจรสาวที่มีค่าหัวถึง 10,000 ดอลล่า ซึ่ง Ruth จับ Domergue มาเพื่อจะพาไปขึ้นค่าหัวที่เมือง Red Rock โดยระหว่างทางเขาได้รับ Marquis Warren นักล่าค่าหัวผิวสีผู้โด่งดัง ที่อดีตเคยเป็นทหารชั้นนายพลในกองทัพสหรัฐ จากนั้นพวกเขายังรับ Chris Mannix ผู้อ้างตนว่ากำลังจะเดินทางไปรับตำแหน่งนายอำเภอคนใหม่ที่เมือง Red Rock แต่เนื่องจากพายุหิมะรุนแรง ผู้ร่วมทางทั้ง 4 จึงแวะพักที่ร้านมินนี่ ซึ่งเป็นจุดแวะพักชั่วคราวบนทางผ่านภูเขา เมื่อเข้าไปในร้าน พวกเขาได้พบกับคนอีก 4 คน ได้แก่ 1) Bob ผู้ชายเม็กซิกันที่บอกว่าเขาเป็นคนดูร้านแทนมินนี่ในระหว่างที่เธอเดินทางไปเยี่ยมแม่ 2) Oswaldo Mobray ผู้ชายตัวเล็ก 3) Joe Gage คนฆ่าวัว 4) Sanford Smithers อดีตนายพล และเมื่อคนแปลกหน้าทั้ง 8 มาอยู่รวมกัน ในร้านเล็ก ๆ ท่ามกลางภูเขาและพายุหิมะ แถมยังมีทรัพย์สินล่อใจอย่าง Domergue ค่าหัว 10,000 เหรียญ จึงเริ่มมีความไม่ไว้วางใจกันเกิดขึ้น เป็นที่มาของการตั้งกฎ เกิดการยั่วยุกันให้ทำผิดกฎ และเมื่อมีคนละเมิดกฎ ความหายนะก็เกิดขึ้น

จุดที่หลายคนน่าจะขัดใจ คือ หนังยาวมาก เนื้อเรื่องช่วงแรกเนือย ๆ บทพูดแต่ละคนยาวเฟื้อย ชวนให้หลับ แต่เชื่อเถอะ ถ้าคุณผ่านช่วงแรกไปได้ รับรองว่ามีทีเด็ดรออยู่

จุดที่หลายคนน่าจะชอบ คือ ตัวละครที่มีคาแรคเตอร์แปลกและบ้ากันทุกคน และนักแสดงทุกคนก็แสดงดีแย่งซีนกันไม่ใครยอมใคร คาแรกเตอร์หลุดโลกแบบนี้แหล่ะ เหมาะจะเป็นแรงบรรดาลใจให้พวกเราชาวขี้เบื่อขี้เซ็ง สิ่งที่ต้องชมอีกอย่างคือดนตรีประกอบ ช่างมาได้จังหวะและปลุกเร้าความสะใจได้จริง ๆ นะ

เป็นหนังสไตล์ Quentin ที่ไม่ได้โหดเลือดสาดกระจุยกระจายเท่าไหร่นัก ประเด็นล้อเลียนเสียดสีก็มีบ้าง เช่น การเหยียดสีผิว การอยู่ร่วมกันภายใต้กฎกติกา การเอาตัวรอด และสะท้อนความจริงที่ว่าไม่มีคนดีร้อยเปอร์เซนต์ หากใครดูแล้วติดใจและชอบสไตล์นี้แนะนำ search ลิสต์รายชื่อหนังของ Quentin Tarantino ได้เลย